Geniusz projektowania gier Todda Howarda polega na tym, by wiedzieć, kiedy trzymać się prostoty i przystępności, według głównego projektanta Skyrima

Todd Howard to jedno z najbardziej rozpoznawalnych nazwisk w branży deweloperskiej, mimo to przemyślenia dyrektora z Bethesda dotyczące projektowania gier pozostają swoistą zagadką. Howard przyznał, że nie lubi mówić o swoich grach. W rezultacie rzadko mamy szansę poznać jego szerszą filozofię projektowania.

Jednak według Bruce’a Nesmitha, głównego projektanta Skyrim, Howard certainly posiada konkretny zestaw umiejętności w kwestii projektowania gier. W rozszerzym wywiadzie dla The Examined Game Nesmith opowiedział o swoim czasie spędzonym na pracy z Bethesda. Podczas rozmowy Nesmith został zapytany, jak to było pracować z Howardem, i docenił jego zdolność do patrzenia na rzeczy z perspektywy gracza:

Jednym z elementów, w jakich Todd historycznie sprawdzał się świetnie, tworząc Skyrim i Fallout 3 oraz wszystko inne, jest umieszczanie się na miejscu typowego gracza — wyjaśnia Nesmith. “Jako twórca siedzę w wieży z kości słoniowej. To nieuchronne … Zdecydowanie myślę o grach głębiej niż typowy gracz. A on potrafi to przełamać i dostrzec: ‘O, chodzi o odrobinę radości. Nie bądź na przeszkodzie swoimi wyliczeniami i skomplikowanymi decyzjami’.

Przy pracy z kodem i na co dzień projektowaniem różnych rzeczy Nesmith zauważył, że deweloperzy mogą nadmiernie komplikować sprawy. „Próbowałem robić rzeczy nieco bardziej skomplikowane, a on chętnie mówił: „Nie, nie, to nie jest to, czego gracze będą chcieli. Będą chcieli czegoś prostszego i łatwiejszego do przestawienia tutaj”.”

Nesmith doprecyzuje, że nie jest to jedyny talent Howarda i że „bardzo głęboko myśli o grach”, podczas gdy on sam również potrafi „myśleć z perspektywy gracza”. Podkreśla jednak, że obaj projektanci mieli swoje „przesądzenie” prowadzące do postrzegania rzeczy z określonego kierunku i że w procesie tworzenia gier często warto „znaleźć innych ludzi, którzy mają przeciwstawną tendencję, aby od nich odbijać swoje pomysły i w ten sposób uzyskać bardziej wyważoną opinię.”

W tym temacie Nesmith przytacza przykład współpracy z artystą, który miał problem ze sposobem działania zaklęcia „wykrywania życia” w grze The Elder Scrolls: Oblivion. „Mówił: „Słuchaj, to zaklęcie jest fajne. Wykonuje tę bardzo użyteczną rzecz, ale czy zdajesz sobie sprawę, że psuje całą grafikę? Przykładamy tyle starań, tworząc te stworzenia i ludzi i różne inne rzeczy, nadając im wysoką detaliczność i sprawiając, że wyglądają naprawdę świetnie, a ty widzisz tylko ten rozmazany plam, gdy włączasz to zaklęcie.”

W Oblivion magia ta po prostu działała przez długie okresy czasu. Spójrzcie, co zrobiliśmy w Skyrim. Uczyniliśmy ją naprawdę kosztowną w utrzymaniu, więc właściwy sposób jej użycia sprowadzał się do trzymania jej włączonej przez chwilę… Słuchaliśmy tego, co mówili artyści, bo mieli perspektywę, której my wcześniej nie braliśmy pod uwagę.

To podejście, polegające na patrzeniu na rzeczy z perspektywy gracza, z pewnością sprawdziło się u Bethesdy w przeszłości. Choć Fallout 3 może nie być ulubioną częścią serii, świetnie poradził sobie z uczynieniem RPG bardziej przystępnym dla graczy nie zaznajomionych z mechaniką skosowych CRPG. Zastanawiam się jednak, czy Bethesda nie posunęła tej filozofii projektowej zbyt daleko w momencie premiery Starfield, skoro przygodowa rozgrywka w realiach science fiction miała tak prosty rdzeń RPG, że zabrakło w niej dużej dynamiki i emergencji, które czyniły poprzednie gry fabularne studia tak atrakcyjnymi.

2026 gry
: Nasze ulubione wszystkich czasówDarmowe gry na PC
: Najlepsza mechanika strzelaniaNajlepsze gry RPG
: Razem lepiej