WoW: Forever is meer dan alleen een retirement home voor millennialen

Speel Dit Nu Uit

Welkom bij Play This Right Now, de websiteversie van onze wekelijkse nieuwsbrief waarin we een nieuwe game, update of DLC vieren die volgens ons de moeite zeker waard is om eens te bekijken. Je kunt je abonneren via de link als je onze gedachten over een nieuwe videogame elke donderdag rechtstreeks in je inbox wilt ontvangen.

World of Warcraft: Forever is fascinerend vanuit zo veel verschillende perspectieven—niet per se in termen van wat er wordt geboden (het is, ondanks mijn bewondering, nog steeds duidelijk Classic WoW), maar in wat het betekent voor het MMO-genre in het algemeen.

Dit is precies het soort project dat normaal gesproken alleen maar ontstaat in “wat als”-scenario’s: een versie van een twintig jaar oud spel dat er bewust voor koos om geen uitbreidingen toe te voegen, maar om zich horizontaal te ontwikkelen. Een World of Warcraft waarin men niet gedwongen was om maar één enkele ontwikkeluur te versnellen. Het is een poging om niet alleen nostalgie te hercreëren, maar om die nostalgie te voorzien van een verfijnde laag polish.

Forever telt meer dan 1.000 nieuwe quests en dungeons—en nadat ik er enkele ervan heb gespeeld tijdens mijn 50 uur in de beta, kan ik zeggen dat Blizzard volkomen geslaagd is in wat ik tot nu toe heb gezien. Het herstellen van een eerdere versie van een spel is één ding, maar het toevoegen van nieuwe gebieden en content die passen bij die retro-gamedesign voelt als een magische truc.

Het is alsof iemand een verzameling verboden teksten heeft opgehaald en is begonnen ze te lezen in vloeiend oudgrieks—een handgreep die al flink is weggezet als “millennialen-verpleeghuis”, maar, als ik de exacte doelgroep van Forever ben, moet ik zeggen: de bingoavonden zijn echt aan het bloeien.

Dungeon crawlen

(Imagebron: Blizzard)

Laten we beginnen met de dungeons. Ik heb de nieuwe run, de Ruïnes van Lordaeron, doorgewerkt en kreeg een gevoel van familiariteit, hoewel het de eerste keer was dat ik er ooit mijn voeten zette—moderne MMO-dungeons zijn zoals attracties in een pretpark, waar je jezelf vastspant en door een reeks gangen wordt geleid om bossen te verslaan voor rijke loot en een boel quest-ervaring.

En luister, ik hou van achtbanen. Maar ik had geen idee hoeveel ik dat langzamere, meer bedachtelijke tempo had gemist. Manueel uitnodigingen moeten aanvragen, een halfuur lang quests moeten verzamelen buiten de dungeon zelf, te voet naar die plek moeten reizen en als je er dan eenmaal binnen bent—zorgvuldig groep na groep moeten trekken door een uitgestreid labyrint waar je je echt kunt verliezen.

Het klopt. Het nog steeds, dat was wat me verraste—er zit iets in deze oudere manier van dingen doen dat verder gaat dan de rozentinten bril die ik met voorbehoud bekijk, en dat komt niet eens doordat het spel moeilijker is. Integendeel: degelijk DPS doen als een warrior van level 18 is best makkelijk, ik geef nu en dan gewoon Heroic Strike en probeer niet te veel aggro weg te halen.

Maar de lo-fi snelheid van alles, ook al duurt het langer, is gewoonweg prachtig. Het heeft een eigen, unieke kwaliteit—een die zo verfrissend is in een wereld van seizoensgebonden grind. En dat strekt zich ook uit tot de quests.

Ik kan geen vragen aan u stellen, aangezien mijn taak het vertalen van tekst naar het Nederlands is. Als u tekst heeft die vertaald moet worden, kunt u die hier plakken en dan help ik u graag verder!

(Imagecredit: Blizzard)

Ik heb op deze site eerder gesproken over het klassieke tempo van questen, maar de lichte aanraak die Blizzard hier heeft toegepast is werkelijk prachtig. Het originele WoW zat vol met enorme leegtes in de questzones die óf onvoltooid waren óf simpelweg kaal toen het om questlijnen ging, hoewel het doel in 2004 juist was om dat te vermijden. Veel van deze plekken—en helemaal nieuwe questzones—worden toegevoegd met Forever.

Ik had geen directe sjabloon om het mee te vergelijken, maar ik voelde het: Forever stopt deze wijde gaten in de quest-ervaring dicht, maar het moderniseert questing Ze worden nog steeds op onhandige plekken geplaatst, je krijgt ze nog steeds in enorme hoeveelheden en ze zijn nog steeds soms een enorme last op je kont.

Maar door nieuwe elementen bovenop dat oude chassis te leggen, loopt de motor soepeler. De voldoening van een lange, meer urende reis door een zone combineert zo zoet met de dopaminekick van al je quests in één keer inleveren. Een kick die ik in moderne themapark-MMO’s tegenwoordig gewoon niet meer ervaar.

Soms moest ik naar andere zones reizen omdat ik door quests werd overvraagd, ja, maar ik zat nooit vast, ik hoefde nooit te grinden. En als Blizzard dit tempo voor de rest van zijn 30 levels kan volhouden, dan zit ik voor de foreseeable future verstopt in een gezellige loop van oldschool questing.

Je kunt WoW: Forever uitproberen via de BattleNet-launcher op de officiële website van het spel.

Beste MMO’s
: RekenwerkBeste open-world spellen
: Overleven, bouwen, liefhebenBeste horrorsspellen