Ale to rodzi pytanie: w jaki sposób się w nie grać? Korzystanie z emulatorów Nintendo prawdopodobnie jest najprostszym sposobem na rozpoczęcie, ale czy jest to najlepsze rozwiązanie? Krótka odpowiedź brzmi: nie, i jest tego kilka powodów.


Przewijanie do przodu
Niektóre stare gry są wolne
Ostatnio mówiłem o idei manipulacji czasem, która sprawia, że stare gry są znacznie lepsze, wraz z takimi funkcjami jak save state. W pewnym stopniu oficjalne emulatory Nintendo na Switch Online faktycznie z tego korzystają: firma oferuje save state’y z wieloma slotami, więc można łatwo wrócić do poprzedniego punktu zapisu, a większość emulatorów zawiera również funkcję cofania w czasie do cofania błędów. Może to być ratunek w niektórych z tych starych, bezwzględnych tytułów.
Ale jedna rzecz, której Nintendo nie oferuje, to możliwość przyspieszenia rozgrywki w swoich emulatorach, a to również może mieć kluczowe znaczenie. Niektóre z tych starszych gier mają długie, wyciągane sekwencje, wolnie przewijający się tekst i inne elementy, które sprawiają, że rozgrywka może wydawać się prawdziwym męczarnią, a przyspieszenie naprawdę bardzo pomaga.
Przykład, który już wcześniej przywodziłem na przykład, to , pierwotnie przeznaczony dla Game Boya, a także , które również posiada dość długie intro z powoli przewijającym się tekstem. Podobne argumenty można by przywiedzieć również dla oryginalnego , a wiele innych tytułów cierpi z powodu tego samego problemu. Zwykle skłoniłbym się do wspomnienia również o , jednak Nintendo nie oferuje ich w ramach Nintendo Switch Online, więc nie jest to poprawne porównanie.

Gry na Game Boya z dodatkowymi opcjami
Od czarno-białego do dowolnego koloru, jaki chcesz
Jednym z ciekawych aspektów grania w gry na Game Boy poprzez emulację dzisiaj jest to, że można je wyświetlać w najróżniejszy sposób. Nawet oryginalne tytuły prezentowały się inaczej na różnym sprzęcie. Były pierwotnie czarno-białe, ale jeśli włożylibyśmy kartuszkę z Game Boy do Game Boy Advance albo gdybyśmy posiadali akcesorium Super Game Boy do konsoli SNES, te gry mogłyby zostać pokolorowane, a czasem nawet otrzymalibyśmy różne opcje kolorystyczne.
Oficjalne emulatory Nintendo Switch Online nieco to wykorzystują, choć tylko w ograniconym zakresie. Jeśli gramy w grę na Game Boya, możemy wybrać między lekko zielonkawym wyglądem oryginalnego ekranu Game Boya, bardziej neutralnymi tonami Game Boy Pocket czy kolorowaną wersją z Game Boy Color. Wszystkie te opcje służą jedynie do naśladowania prawdziwego sprzętu i nie robią niczego więcej. Tracimy jednak dostęp do kilku fajnych możliwości.
Ładowanie tej samej gry w RetroArch z rdzeniem Gambatte daje dostęp do licznych opcji kolorowania gier na Game Boya, aby dopasować je do własnych preferencji. Po ustawieniu emulatora tak,by korzystał z wbudowanego silnika kolorowania, otrzymujemy do dyspozycji mnóstwo ustawień. Dostępne są liczne warianty kolorystyczne oparte na podejściu Game Boya Color, jeszcze więcej na podstawie Super Game Boya oraz wiele oryginalnych opcji, które po prostu nakładają filtr kolorowy na grę.
Gdy masz czarno-białą bazę, możesz wiele zrobić, aby gra wyglądała tak, jak chcesz, ale emulatory Nintendo tego nie pozwalają. Darmowy emulator pozwala uzyskać znacznie bardziej spersonalizowane doświadczenie.
Szeroki ekran i wyższa rozdzielczość
Nawet dla konsoli SNES
Własne emulatory Nintendo skalują rozdzielczość swoich gier, ale wyłącznie w bardzo podstawowy sposób, a w przypadku platform opartych na grafice 3D, takich jak Nintendo 64 czy GameCube, istnieje sporo miejsca na znacznie większy postęp niż ten, jaki oferują oficjalne emulatory. Na przykład gry na GameCube mogą być renderowane z podwojoną rozdzielczością na Nintendo Switch 2, natomiast darmowy emulator na PC potrafi zwiększyć wewnętrzną rozdzielczość nawet pięciokrotnie, co realnie przekłada się na różnicę na dużych ekranach.
Ale dla mnie najciekawszą częścią tego są w rzeczywistości pojedyncze gry na SNES, takie jak czy . Gry te korzystały z dedykowanego trybu graficznego o nazwie Mode 7, który rozciągał i zniekształcał warstwę tła w najróżniejszy sposób, często w celu uzyskania efektu 3D. Tryb ten miał kluczowe znaczenie dla tego, że te wyścigowe gry wydawały się dość intuicyjne, jednak na SNES niższa rozdzielczość renderowania stawiała twardy limit ostrości, w jakiej gry mogły wyglądać, a oficjalny emulator od Nintendo niczego w tym zakresie nie poprawia.
Jednak po uruchomieniu RetroArch z jądrem bsnes-hd można wybrać współczynnik skalowania dla Mode 7, a to robi ogromną różnicę. Mogę łatwo zwiększyć rozdzielczość pięciokrotnie, a wygląda znacznie ostrzej podczas gry na moim przenośnym konsoli do gier w porównaniu do oryginału. Co więcej, emulator umożliwia również wsparcie dla szerokiego ekranu w tych grach Mode 7, co robi z nimi prawdziwe cuda.
W praktyce wsparcie dla szerokiego formatu ekranu to kolejna ważna sprawa dla wielu emulowanych gier z wczesnej generacji 3D, w tym GameCube’a, którego Nintendo nadal nie obsługuje. Zwykle nie da się włączyć szerokiego formatu ekranu dla gier 2D bez dziwnych błędów, ale gdy gry są w pełni 3D, można to zrobić względnie łatwo, jednak Nintendo nie oferuje tej opcji.
I jest więcej
Połączenia między różnymi grami również mogą mieć duże znaczenie
Jedną rzeczą, której nie udało mi się przetestować w tym artykule, choć widziałem ją już w praktyce, jest łączność międzygrowa i międzyplatformowa dla niektórych z tych tytułów, kolejna funkcja, którą Nintendo głównie ignorowało. Największym przykładem jest i jego kontynuacja, , na konsolę Nintendo 64. Oba gry są dostępne na Nintendo Switch Online, ale pozbawiono ich tego, co czyniło je wyjątkowymi.
Jednym z najważniejszych atutów tych tytułów było to, że za pomocą akcesorium Transfer Pak można było podłączyć gry z Pokémon z Game Boy i przenieść swoje ulubione potwory na wielki ekran. Pozwalało to zobaczyć je po raz pierwszy w wersji 3D, a także oferowało unikalne korzyści.
Choć możesz przechodzić gry w całości, korzystając z Pokémon udostępnianych przez samą produkcję w trybie “wynajmowania”, nie masz możliwości zmiany ich ruchów, a często istoty o wyższych statystykach posiadają słabsze ruchy, co zmusza Cię do wyboru spośród nieoptymalnych opcji. Zdecydowanie da się ukończyć grę w ten sposób (tak właśnie robiłem jako dziecko), ale jest to znacznie bardziej ograniczone pod względem strategicznym.
Jedną z charakterystycznych cech tych dwóch gier jest to, że jeśli nadałeś swoim stworzeniom niestandardowe imiona w grach na Game Boy, miały one zmienione palety kolorów po przeniesieniu ich do gier na Nintendo 64. Można to zaobserwować w trakcie walk z NPC w grze, z których każdy posiada własne imiona dla swoich Pokémon, jednak nie da się tego przetestować we własnym zakresie, korzystając z wynajmowanych Pokémon oferowanych przez grę.
Choć już wspomniałem, Nintendo nie udostępnia nawet swoich gier na Game Boy w ramach Nintendo Switch Online, więc sporo przez to tracisz. Wiele emulatorów Nintendo 64 na PC pozwala wskazać plik zapisu i ROM z Game Boy, aby skorzystać z tych korzyści, i jest to naprawdę świetna zabawa. Inne tytuły również posiadają tego rodzaju łączność, takie jak i .
Różne sposoby zachowania gier
Zachowywanie starych gier wideo nie musi oznaczać tylko ich odtwarzalności we współczesnych czasach. Szerszy obraz emulacji pokazuje, że emulacja może również doprowadzić te stare tytuły do współczesnych standardów w sposób, który czyni je bardziej przyjemnymi, przyjemniejszymi dla oka lub łatwiejszymi do grania.
Nintendo zdecydowanie postawiło na wierniejszą interpretację swoich gier, a nawet i tak bywa, że ograniczone bardziej niż pozwalała na to oryginalna rozgrywka. Jednak społeczność wykonała niesamowitą pracę, aby niektóre z tych tytułów były tak dobre, jak się tylko da, zachowując jednocześnie klimat oryginałów. Jeśli więc chcesz przeżyć najlepsze możliwe doświadczenie, to właśnie ta droga jest najwłaściwsza. O ile oczywiście możesz zdobyć te gry w legalny sposób.
OS
Windows, macOS, Linux, Android, iOS, inne
Have thoughts, questions, or benchmarks on this topic? Join the discussion on our forums.
Join Discussion ➔

会話に参加する