Ik ben er 100% voor een realistischere GTA 6 die niet ten koste gaat van de gebruikelijke chaos

Het blad Edge publiceerde eerder deze week een uitgestrekt feature van zestien pagina’s dat volledig in het teken staat van Grand Theft Otomatik 6. Na elke zin meerdere keren te hebben doorgenomen, viel één ding duidelijk op: het voelt alsof Rockstar toewerkt naar een realistischer, aardsere ervaring.

Die twee woorden klinken voor sommige GTA-veteranen misschien als een absolute nachtmerrie. De reeks heeft het nooit aan vermogen ontbroken om serieus of gritty te zijn—Grand Theft Otomatik 4 is hier een goed voorbeeld—maar het heeft chaos altijd relatief eenvoudig kunnen faciliteren. Over-the-top wapens, een gewenststelsel dat makkelijk te omzeilen was, NPC’s die meer leken op props om neer te schieten dan op personages met enige persoonlijkheid. Als iemand even wilde meespelen en wat crimineel onheil zou uithalen, dan zou het hem niet moeilijk vallen om te ontsnappen aan de problemen zodra hij zich ging vervelen.

Maar het lijkt erop dat het opschepen van dat soort wanorde in GTA 6 niet meer zo vrij is als ooit. De politie zal zich herinneren hoe je eruitzag, of je alleen werkte of samen met een medeplichtige, en welles wapen je bij je droeg. Die informatie zal worden ingezet om terug te vechten tegen het anarchie dat je uitoefent. Het gaat niet alleen om de politieaanwezigheid. Edge beschrijft chaos als een derde deelnemer—niet alleen de jouwe, maar ook de manier waarop de wereld reageert op je gedrag: mogelijke wraakzuchtige NPC’s die tussenkomen, auto-diefstallen die misgaan door moderne spoorstechnologie.

(Imagebron: Rockstar Oyunlar)

En weet je wat? Ik ben er helemaal voor. Zeker, we verliezen misschien een klein beetje van die alleszins, hoogovene criminele machtfantasie. Ik zal waarschijnlijk geen raketwerper meer uit mijn onzichtbare arsenaal kunnen halen—Edge merkt op dat groter wapenmaterieel voortaan in je auto wordt opgeslagen—en ik vraag me af of de wereld me nog zal toestaan om een honderdtal kleefbommen op een vliegtuig te gooien zonder daar consequenties aan te verbinden. Maar wanneer dit alles gebeurt in de naam van een meer gedetailleerde, meer meeslepende wereld? Dan geloof ik echt dat een klein beetje aarding het des te bevredigender zal laten aanvoelen.

Het uitzoeken hoe je geleidelijk weer onzichtbaar kunt worden in de schaduw is precies die kleine extra laagje flavor dat ik zo heb begeerd bij de serie. Zelfs als het iets zo eenvoudigs is als een kledingverandering—het tegenwoordige equivalent van je auto tussendoor met spuitlak laten overspuiten tijdens een achtervolging. Co-head Phil Hooker beschrijft ook scenario’s zoals het ongemerkt instappen op een bus buiten het zicht van enige CCTV of getuigen: als de politie je nooit heeft zien instappen, is er geen manier om te bepalen waar je bent beland zodra je een veilige afstand hebt tussen jou en de plek (of plekken) van het misdrijf.

En uiteindelijk voel ik niet dat een gedetailleerdere, realistischere reactie op mijn criminele avonturen de opwinding ervan afnemen. Ik denk niet dat Rockstar mensen wil tegenhouden om het spel te spelen zoals ze dat altijd hebben gedaan; in plaats daarvan nodigt het uit tot meer manieren om de chaos breder te laten uitstralen, samen met een grotere prikkel om strategisch te spelen wanneer je de dingen weer wat beperkt. En hoewel het in het begin misschien een beetje anders voelt—tenminste, ik hoop dat dat zo zal zijn, gezien de 13 jaar technologische vooruitgang die Rockstar sinds GTA 5 heeft dooremaakt—ben ik ervan overtuigd dat de diepgang die dit soort aanpassingen bieden, snel zelfs de meest hardcore voetgangenvermorders onder ons zal overtuigen.