•10. “Graduation Day: Part 2” (Season 3, Episode 22) IMDb Rating: 9.1/10 This two-part Season 3 finale is at its strongest when considered as a unit, but “Graduation Day: Part 2” serves as a satisfying conclusion to major storylines. Buffy and the Scooby Gang aren’t alone in their fight against evil—the entire school bands together to defeat Mayor Wilkins (Harry Groener) and his plot to become a giant demon and murder everyone in town. The episode marks a turning point for Angel (David Boreanaz), who leaves Sunnydale after realizing he cannot provide Buffy with the normalcy she deserves. “Part 2” takes the show’s “high school is hell” metaphor to its limits, where Buffy’s silent efforts as a protector are finally validated.
7. “Passion” (Season 2, Episode 17)
IMDb Rating: 9.3
Παρά τις καλοπροαίρετες ενέργειες του κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν, ο Άγγελος έχει πάντα αισθανθεί σαν μια αβλαβής απειλή λόγω της βρυκόλακτης φύσης του. Στην δεύτερη σεζόν, αυτή η απειλή γίνεται το κύριο θέμα αφού η Μπάφι και ο Άγγελος κοιμούνται μαζί, ανατρέποντας κατά λάθος την κατάρα που έδωσε στον βρυκόλακα μια ψυχή.
Μερικά επεισόδια αργότερα, το “Passion” αυξάνει τα στοιχεία καθώς ο άψυχος ετεροθαλής αδελφός του Άγγελου, ο Άγγελος, αρχίζει να δρά ως επίθεση μέσω ψυχολογικής βασανίσεως και μαζικής δολοφονίας. Αυτό προσθέτει ένα τρομακτικό στοιχείο στις αισθήσεις της Μπάφι για τον Άγγελο καθώς αυτές οι αισθήσεις μεταμορφώνονται όταν ο Άγγελος αρχίζει να βασανίζει τους αγαπημένους της και τους δικούς της. Το επεισόδιο περιλαμβάνει μια σοκαριστική θανάτωση που οδηγεί όλους, συμπεριλαμβανομένου του ψύχραιμου Γκίλες, στην απόγνωση.
6. “Chosen” (Season 7, Episode 22)
IMDb Rating: 9.3
Η έβδομη και τελευταία σεζόν της Μπάφι δεν είναι η αγαπημένη κανενός, αλλά το φινάλε της σειράς παραμένει ένα από τα κλασικά επεισόδια όλων των εποχών που δίνει σε κάθε χαρακτήρα μια κατάλληλη αποχαιρετιστήρια σκηνή – εκτός από την Άνγια.
Το πιο έξυπνο τρικ του φινάλε είναι ένα σχέδιο που ανατρέπει την θεματολογία της σειράς. Να είσαι Σλερ είναι κάτι που συνοδεύεται από ένα αναπόφευκτο αίσθημα απομόνωσης, και το “Chosen” αλλάζει ριζικά την κατάσταση, επιτρέποντας στη Μπάφι να μοιραστεί το βάρος με κάθε πιθανή Σλερ, των οποίων οι δυνάμεις ενεργοποιούνται χάρη σε ένα μαγικό σύνθημα της Γουίλλ, μια πραγματική αλλαγή του παιχνιδιού που τελειώνει με την άσκοπη τραγωδία.
5. “The Gift” (Season 5, Episode 22)
IMDb Rating: 9.5
Το υπέροχο φινάλε της πέμπτης σεζόν της “Buffy” είναι ιδιαίτερα καταστροφικό. Το μέλλον της Dawn—μια μυστική πύλη που μετατράπηκε σε αδελφή της Buffy για προστασία—γίνεται το σημείο διαφωνίας, αλλά η Buffy αρνείται να θεωρήσει την Dawn ως μια αναγκαστική θυσία.
Αντίθετα, η Buffy θυσιάζει τη ζωή της και πέφτει μέσα σε ένα διαστημικό πύργο αντί της Dawn. Υπάρχει μια συναισθηματική τελειότητα σε αυτό το ανιδιοτελές πράγμα, που υπογραμμίζει την εξέλιξη της Buffy από μια διστακτική εφήβια σε μια ενήλικη που κάνει την πιο δύσκολη επιλογή για να κρατήσει όλους σε ασφάλεια—ένα σκοτεινό, τραγικό τέλος για μια ανελέητα γενναία ψυχή, ακόμη και αν επέστρεψε από τους νεκρούς στο ξεκίνημα της έκτη σεζόν.
4. “Becoming: Part 2” (Season 2, Episode 22)
IMDb Rating: 9.5
Είναι ακόμη ένα υπέροχο φινάλε σεζόν, το “Becoming: Part 2” είναι ένα κορυφαίο σημείο για την Buffy ως χαρακτήρα. Πηγαίνει από πολλά μετά την μετατροπή της σε φυγόδικη και την εύρεση μιας απροσδόκητης συμμαχίας με τον Spike, αλλά η αντιπαράθεση της με τον Angelus παίρνει νέο νόημα.
Αυτό είναι το επεισόδιο όπου η Buffy αποκλείει τα μαχαίρια του Angelus με τα χέρια της. “Χωρίς όπλα, χωρίς φίλους, χωρίς ελπίδα. Αφήστε όλα αυτά και τι μένει;” ρωτάει ο Angelus, στην οποία η Buffy απαντά, “Εγώ”. Το φινάλε τελειώνει με θλίψη για την Buffy, ενώ η Willow πετυχαίνει μια σημαντική μεταβολή στην πορεία της να γίνει μια ισχυρή μάγισσα.
3. “The Body” (Season 5, Episode 16)
IMDb Rating: 9.7
Ένα από τα καλύτερα επεισόδια της “Buffy” δεν έχει να κάνει με κανένα τέρας. Όταν η μητέρα της Buffy, η Joyce, πεθαίνει, δεν είναι επειδή δέχτηκε επίθεση από δαίμονα ή δάγκωμα από βρικόλα—αλλά επειδή πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία.
Η Buffy επιστρέφει στο σπίτι και βρίσκει τη μητέρα της να κείτεται άβολη στο καναπέ και γίνεται εντελώς απροσδόκητη από τον πόνο αυτόν. Δεν υπάρχει υπερφυσική παρέμβαση ή μελόδραμα; Όλοι είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα του θανάτου. Η άρνηση κυριεύει την Buffy, ενώ ο Xander και η Willow το επεξεργάζονται εξωτερικά, με εκδηλώσεις θυμού που είναι απολύτως εύλογες και απεικονίζουν με εξαιρετική ευστοχία την απροσδόκητη σοκ της απώλειας.
Η Gellar, η οποία συνήθως βασίζεται σε εκφραστικές κινήσεις για να μεταδώσει τις διαφοροποιήσεις της Buffy, παρουσιάζει μια κατάλληλα συγκρατημένη ερμηνεία που χτυπά πραγματικά δυνατά.
2. “Once Περισσότερα, with Feeling” (6η σεζόν, επεισόδιο 7)
Βαθμολογία IMDB: 9,7
Ένα επεισόδιο με μουσική μπορεί να φαίνεται ως ένα διασκεδαστικό και ασήμαντο γκλόμπ, αλλά το “Once Περισσότερα, with Feeling” χρησιμοποιεί το είδος με εξαιρετική επιτυχία. Οι σημαντικές αποκαλύψεις γίνονται μέρος τραγουδιών και χορού, ειδικά σε σχέση με τον θάνατο της Buffy στο τέλος της 5ης σεζόν και την επιστροφή της στην αρχή της 6ης σεζόν.
Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις αφήνονται να φυτρώνουν καθώς κάθε χαρακτήρας μαθαίνει κατά λάθος την αλήθεια κατά τη διάρκεια αυτού του επεισοδίου. Τα τραγούδια αλλάζουν είδος ανάλογα με την διάθεση – όπως όταν ο Xander και η Anya (Emma Caulfield) ερμηνεύουν ένα τραγούδι σταχυοτάτου του 1950 σχετικά με τις αμφιβολίες στη σχέση τους. Είναι δύσκολο για μια σειρά όπως η Buffy να χρησιμοποιεί τα μουσικά έργα ως μέσο για την περαιτέρω ανάπτυξη των κινήτρων των χαρακτήρων, αλλά αυτό το επεισόδιο το κάνει με μεγάλη σιγουριά.
1. “Hush” (4η σεζόν, επεισόδιο 10)
Βαθμολογία IMDB: 9,7
Αποτελεί ένα από τα πιο πρωτοποριακά επεισόδια στην ιστορία της τηλεόρασης, το “Hush” βασίζεται στην εικονογραφική αφήγηση αντί για την χαρακτηριστική εύθυμη κουβέντα της σειράς. Οι μακροχρόνιες στιγμές σιωπής λειτουργούν προς όφελός της ανάπτυξης των χαρακτήρων, καθώς όλοι είναι αναγκασμένοι να επικοινωνούν με σιωπηρές ενδείξεις και κινήσεις, καθιστώντας πιο δύσκολο να κρατήσουν τις αμυνές τους.
Το επεισόδιο περιλαμβάνει τρομακτικούς αντιπάλους που, στην ουσία, κλέβουν τις φωνές όλων στο Sunnydale για να πραγματοποιήσουν τα σατανικά σχέδιά τους. Πέρα από τις σημαντικές ερωτικές εξελίξεις που συμβαίνουν εδώ, το επεισόδιο υπενθυμίζει στους θεατές ότι η Buffy δεν χρειάζεται πάντα θέαμα για να ξεχωρίσει.
Το “Hush” κέρδισε δύο υποψηφιότητες για το βραβείο Emmy για την εξαιρετική συγγραφή σε σειρά δράματος και την εξαιρετική φωτογραφία, γεγονός που μαρτυρά την εξαιρετική ποιότητά του.
Συμμετάσχετε στη συζήτηση