•10. “Graduation Day: Part 2” (Season 3, Episode 22) IMDb Rating: 9.1/10 This two-part Season 3 finale is at its strongest when considered as a unit, but “Graduation Day: Part 2” serves as a satisfying conclusion to major storylines. Buffy and the Scooby Gang aren’t alone in their fight against evil—the entire school bands together to defeat Mayor Wilkins (Harry Groener) and his plot to become a giant demon and murder everyone in town. The episode marks a turning point for Angel (David Boreanaz), who leaves Sunnydale after realizing he cannot provide Buffy with the normalcy she deserves. “Part 2” takes the show’s “high school is hell” metaphor to its limits, where Buffy’s silent efforts as protector are finally validated.
7. “Passion” (seizoen 2, aflevering 17)
IMDb Rating: 9,3
Ondanks zijn goedbedoelde acties in het eerste seizoen voelde Angel altijd als een milde bedreiging door zijn vampierlijke aard. In seizoen 2 wordt deze bedreiging de hoofdrolspeler, nadat Buffy en Angel samen slapen, waardoor de zonde die Angel een ziel gaf, ongedaan wordt gemaakt.
Een paar afleveringen later neemt “Passion” de spanningen toe, want Angel’s zondige alter ego Angelus begint actief de aanval te voeren via psychologische tortuur en massamoord. Dit geeft Buffy’s gevoelens voor Angel een schrikbarende dimensie, omdat deze emoties veranderen wanneer Angelus haar en haar geliefden martelt. De aflevering bevat een schokkende dood die iedereen, inclusief de rustige Giles, in verdriet stelt.
6. “Chosen” (seizoen 7, aflevering 22)
IMDb Rating: 9,3
Het zevende en laatste seizoen van Buffy is niet iedereen’s favoriet, maar de seriefinale blijft een klassieker die bijna elke karakter een passende afscheid geeft—behalve Anya.
De slimste wending van de finale is een plan dat de premisse van de serie op zijn kop zet. Het zijn Slayers die een onvermijdelijk gevoel van isolatie ervaren, en “Chosen” verandert drastisch de status quo door Buffy de last te laten delen met elke mogelijke Slayer, wiens krachten worden geactiveerd dankzij een spell van Willow—een letterlijke gamechanger die onnodige tragedie voorkomt.
5. “The Gift” (seizoen 5, aflevering 22)
IMDb Rating: 9,5
Het briljante seizoen 5-finale van Buffy is bijzonder verwoestend. Het lot van Dawn, een mystieke sleutel die is veranderd in Buffy’s zus voor bescherming, wordt het punt van discussie, maar Buffy weigert Dawn als een noodzakelijke offer te beschouwen. In plaats daarvan opent Buffy haar eigen leven en duikt ze in een dimensioneel portaal in plaats van Dawn. Deze zelfloze act onderstreept Buffy’s groei van een onwillige tiener naar een volwassen persoon die de moeilijkste keuze maakt om iedereen veilig te houden – een somber, tragisch einde voor een onvermoeibare heldere ziel, zelfs als ze later in seizoen 6 uit de dood terugkeerde.
4. “Becoming: Part 2” (seizoen 2, aflevering 22)
IMDb Rating: 9,5
Een andere geweldige seizoenfinale, “Becoming: Part 2” is een hoogtepunt voor Buffy als personage. Ze gaat veel door na het worden van een vluchteling en het sluiten van een onverwachte bond met Spike, maar haar confrontatie met Angelus krijgt een nieuwe betekenis. Dit is de aflevering waarin Buffy Angelus’ zwaarden blokkeert met haar blote handen. “Geen wapens, geen vrienden, geen hoop. Neem alles weg, en wat is er dan over?” taagt hij aan, waarop Buffy antwoordt: “Ik.” De finale eindigt in verdriet voor Buffy terwijl Willow een belangrijke mijlpaal bereikt op haar reis naar een machtige heks.
3. “The Body” (seizoen 5, aflevering 16)
IMDb Rating: 9,7
Een van de beste Buffy-afleveringen van alle tijden gaat niet over een monster. Wanneer Buffy’s moeder, Joyce, sterft, is dit niet het gevolg van een demonische aanval of een vampierbite – in plaats daarvan is het een hersenaneurysma.
Buffy keert terug naar huis om haar moeder leeg op de bank te vinden en wordt volledig verlamd door deze pijn. Er is geen supernatuurlijke ingreep of melodrama; iedereen wordt gedwongen om met de realiteit van de dood om te gaan. Verlaming overvalt Buffy terwijl Xander en Willow er buitenaf mee omgaan, kwetsbaar en verontwaardigd – allemaal legitieme reacties die de onbehandelde schok van verlies prachtig weergeven.
Gellar, die meestal vertrouwt op animatie-expressies om Buffy’s nuances te communiceren, geeft een passend gebalanceerde prestatie die echt hard slaat.
2. “Once Meer, with Feeling” (Seizoen 6, aflevering 7)
IMDb Rating: 9,7
Een eenmalige muzikale aflevering lijkt misschien een leuk, wegwerp-gimmick, maar “Once Meer, with Feeling” maakt uitstekend gebruik van het formaat. Grote onthullingen worden onderdeel van zang en dans, specifiek gerelateerd aan Buffy’s dood in seizoen 5 en haar terugkeer in dit seizoen.
De verstrekkende implicaties worden gegeven om te fermenteren, omdat elke personage onbewust de waarheid ontdekt tijdens deze aflevering. De nummers veranderen genre afhankelijk van de stemming – zoals wanneer Xander en Anya (Emma Caulfield) een 1950’s-stijl nummer over twijfels in hun relatie zingen. Het is moeilijk voor een serie als Buffy om muzikale nummers te gebruiken als instrument voor de motivatie van de personages, maar deze aflevering doet dit met grote vertrouwen.
1. “Hush” (Seizoen 4, aflevering 10)
IMDb Rating: 9,7
Eén van de meest originele afleveringen in de geschiedenis van de televisie, “Hush” vertrouwt op visuele storytelling in plaats van de karakteristieke witze van de serie. Lange stilteperiodes werken in het voordeel van de karaktergroei; iedereen wordt gedwongen om met stiltekenningen en gebaren te communiceren, waardoor het moeilijker wordt om hun verdedigingen op te houden.
De aflevering bevat angstaanjagende antagonisten die vrijwel alle stemmen in Sunnydale stelen om hun duistere plannen uit te voeren. Bovendien leidt de aflevering tot belangrijke romantische ontwikkelingen die hier plaatsvinden, en herinnert de kijkers eraan dat Buffy niet altijd spektakel nodig heeft om te schitteren.
“Hush” won twee Emmy-nominaties voor Outstanding Writing in a Drama Series en Outstanding Cinematography, wat getuigt van zijn uitzonderlijke kwaliteit.
Praat mee