Sinema salonundan tiyatro sahnesine dönüşüm
Akün Sahnesi, Ankara’nın Çankaya ilçesinde, Şinasi Sahnesi ile aynı binada yer alan bir tiyatro mekânıdır. Ankara Devlet Tiyatrosu’nun sahnellediği temsillere ev sahipliği yapan sahneye, Atatürk Bulvarı üzerindeki girişten ulaşıldığı kaynakta belirtilmektedir.
Mekânın History 1970’li yıllara dayanır. Orijinalinde bir sinema salonu olarak tasarlanan yapı, 1 Mayıs 1975 Historynde Hababam Sınıfı filminin gösterime sunulmasıyla açılmıştır. 911 koltuk kapasitesiyle döneminin en büyük sinemalarından biri olduğu aktarılan mekân, Türkiye Büyük Millet Meclisi ve pek çok bakanlığın bulunduğu bir bölgede yer alması nedeniyle genellikle memurlar, üst düzey yöneticiler ve bürokratlar tarafından tercih edilmiştir.
2002 yılına kadar aktif sinema hizmeti veren Akün, çok salonlu sinema sayısındaki artış nedeniyle rekabet edememe ve seyirci kaybı gerekçesiyle kapatılmıştır. 23 Mayıs 2002 Historynde yine Hababam Sınıfı filmiyle son gösterimini yapan sinema, aynı yıl Devlet Tiyatroları’na devredilerek tiyatro sahnesine dönüştürülmüştür. 13 Nisan 2004 Historynde İstanbul Devlet Tiyatrosu’nun sahnellediği Maksim Gorki’nin “Ayaktakımı Arasında” adlı oyunuyla tiyatro sahnesi olarak kapılarını açan mekân, bugün Akün Sahnesi adıyla kullanılmaktadır.

Mimar ve akustik sistemi
Sinema salonundan tiyatro sahnesine dönüşüm için mimar Özgür Ecevit tasarımını, dönemin Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Mehmet Çalışkan ise akustik sistemini üstlenmiştir. Sinema salonlarından farklı olarak sahne ve sahne gerisinde çeşitli teknik birimlere ihtiyaç duyulması nedeniyle iç mekânda büyük değişiklikler yapılmıştır. Bu düzenek sayesinde sahne hem küçük prodüksiyonlu oyunların hem de kalabalık ekiplerden oluşan büyük müzikallerin temsil edilebileceği bir mekâna kavuşturulmuştur.
Sahne ve seyirci salonu düzenleri
Tiyatro sahnesinin yükselip alçalabilen bir platform şeklinde inşa edilmesi, mekânın dört farklı düzende kullanılabilmesini sağlamaktadır. Sahne derinliği kullanılan düzene göre 10 ile 18 metre arasında değişmektedir. 7 metreye kadar yükseltilebilen sahnenin önünde bir orkestra çukuru ve 2,5×2,5 metre boyutlarında 6 adet hidrolik asansör yer almaktadır.
Seyirci kapasitesi sahne düzenine göre değişmektedir. Çerçeve sahne düzeninde 554 izleyiciye ulaşan kapasite, orkestra çukurunun aktif kullanıldığı durumlarda 503’e düşmektedir. Yarım arena düzeninde 444 seyirci, tam arena düzeninde ise 361 seyirci temsili izleyebilmektedir.
Salondaki akustiği düzenlemek adına tavanda kullanılan eğimli ve ahşap paneller, oturma kısmının duvarlarında da tercih edilmiştir. Sinema salonunun koltukları muhafaza edilerek yalnızca kırmızı renkli kumaşlarla yenilenmiştir.
Akustik analiz sonuçları
Kaynak, yapılan teknik analizler sonucunda tiyatro oyunları ve müzikallerin sahnelenebilmesi için salondaki akustiğin yeterli seviyede olduğu gözlemlendiğini aktarmaktadır. Duvarlarda kullanılan 20 mm kalınlığındaki düz ahşap paneller ve tavandaki eğimli plakalar sesin dağıtılmasını veya emilmesini sağlayacak şekilde tasarlanmıştır.
Mekânın genelinde kullanılan 708 adet yüzey elemanı, akustiği destekleyecek şekilde 12 farklı malzemeden imal edilerek yerleştirilmiştir. Seyirci başına 6 m³ hacme sahip olan mekânda, dolu salon için çınlama süresi 1,3 saniye (500-1000 hertz) düzeyinde tutulmuştur.
Fuaye alanı
Giriş katındaki gişe ile fuaye alanlarını birbirinden ayıran duvarın ön ve arka yüzünde, Türk seramik sanatçısı Atilla Galatalı tarafından tasarlanmış modüler seramik panolar yer almaktadır. Açık kompozisyonla oluşturulan panolarda ağırlıklı olarak soluk renkler kullanılmış ve farklı boyutlardaki geometrik parçaların bir araya getirilmesiyle büyük bir rölyef oluşturulmuştur. Arka planda kullanılan materyaller mat fildişi rengi sırla kaplanırken, panoyu oluşturan modüllerde parlak beyaz, mavi, turkuaz ve altın rengi sırlar tercih edilmiştir.
This explanation is adapted from Wikipedia and is available under CC BY-SA 4.0.

Join the conversation